میرسم از صحن جمهوری چشمان دلت

تا ضریح سبز گیسوی پریشان دلت

میرسم از غربت چشمان باران خورده ام

کوه بکوه منزل به منزل تا خراسان دلت

بی پناهم خسته ام مولای من

کم از اهو نیستم آقا به قربان دلت

کاش نام ما هم ثبت می کردید عاقبت

باز می لرزد درون سینه آهوی دلم

ضامن آهو دو دست ما به دامان دلت

 کنجشکي به خدا گفت..... لانه کوچکي داشتم ...آرامگاه خستگيم بودسر پناه بي کسيم بود....

 طوفان تو آنرا از من گرفت....

اين لانه کوچک کجاي دنياي بزرگ تو را گرفته بو د ؟.......

خدا گفت .....

 ماري در راه لانه ات بود و تو در خواب بودي

 باد را گفتم لانه ات را واژگون کند و آنگاه تو پر کشيدي

چه بسيار بلاهايي که از تو به واسطه محبتم دور کردم

و تو ندانسته به دشمني من برخاستي؟؟؟؟؟؟؟؟

سوتي دادم...

 واحد كناري مون دو تا از بچه هاي دانشگاه خودمونن.بيكار كه مي شيم ميريم پيششون اونا ميان پيشمون.با هم خونه اي نشسته بوديم كه آذز يه اس ام اس باحال داده بود بهم. كه كلي خنديدم برا همه هم تعريف كردم.تا همسايمون اومد خونمون من با ذوق گفتم: يه اس ام اس باحال بخونم .اونم گفت بخون.منم خوندم:

نغمه كودكان رشت

باز مامان با افاده

صبح زود آمده به خانه

شب نبوده پيش بابا

ظاهرا صد بار داده

كودكي 10ساله بودم

مادرم من را فرستاد

توي جنگل هاي گيلان

دنبال مرغانه بودم

چونكه برگشتم ز خانه

جند عمو در خانه ديدم

زشت وزيبا

چاق ولاغر

زير روي تخت مادر

باز باران....

داشتم اينو مي خوندم خودمم قاه قاه مي خنديدم .هي اين هم خونم ابرو مي نداخت بالا.لباشو گاز مي گرفت.منم مثل ... ادامه دادم تا تموم شد.آخرشم كلي هم خنديدم و گفتم با حال بود نه!

سرمو بالا كردم ببينم عكس العمل الهه چطوره!؟

ديدم اصلا نخنديد.بهش كارد مي زدي خونش در نمي يومد.منم بازم متوجه نشدم قضيه چيه گفتم چقدر بي احساسي ديگه برات اس ام اس نمي خونم.بد گفت كار دارم بايد برم خونه.حالش اصلا خوب نبود.وگرنه مي خنديد.همين كه رفت هم خونم عصباني شد عابرومو مثل ...برد كه چرا وقتي بهت اشاره ميدم خفه نمي شي؟مگه مامان الهه رشتي نيست!!!!!!!

خدا مرگم بده چقدر خنگم اصلا يادم نبود خيلي نارحت شدم.ولي بد دوباره خنديدم گفتم اشكالي نداره.بزرگ ميشه يادش ميره.هم خونم بيچاره از دستم دق مرگ نشه خيلي يه....هاهاهاهاهاه

پي نوشت:

1-قبل خوندن اس ام اس يا جك شجره نامه و اصالت طرف مقابل رو بپرسيد!

2-وقتي خودتون اس ام اس مي خونيد .خودتون نخندين

3-اين اس ام اس هاي طولاني رو نفرستيد.سال الگوي مصرفه!!!!!!    

گلبول سفيد: از خودت بگو و اينكه چه برنامه‌اي داشتي؟

ميکروب اول: من در خارج از کشور در يک دست‌شويي فرنگي مشغول تحصيل بودم. براي موضوع پايان نامه، قرار شد طي يك عمليات محرمانه به اينجا سفر كرده و خيلي‌ها را آلوده كنم.

گلبول سفيد:چگونه از مرز رد شدي؟

ميكروب اول:همه چيز حساب شده بود و قرار بود به اتفاق چند نفر ديگر با استفاده از هواپيماي اختصاصي مگس اير «ويز» از مرز رد شويم. به علت کنترل مرزها و تدابير شديد، برخي دوستانم گير افتادند اما من و چندنفر ديگر توانستيم از قرنطينه فرار کنيم. از آنجايي که برنامه‌مان به هم خورده بود مجبور شديم براي چند روز در يک محل نا مناسب کاملا بهداشتي و استريليزه قايم شويم كه همين امر موجب مسموميت شديد ما شد. بقيه دوستانم همان‌جا مردند و فقط من زنده ماندم. پس از چند روز گرسنگي و تشنگي، يک سوسک مهربان به دادم رسيد. با مقدار پولي که داشتم همان سوسک را براي تردد اجاره كردم. سوسک بيچاره از بس کار کرده بود به روغن‌سوزي افتاده بود و براي حرکت مجبور بود از مواد مخدر استفاده کند. به همين خاطر مدام در هر آبريزگاه نشئه مي‌کرد. همين امر سرعت حرکت ما را کند کرده بود. بالاخره با هر سختي و مشقتي که بود با سوسک به رستوران رسيديم. از آنجايي که وضعيت بهداشتي آنجا چندان رعايت نمي‌شد، محيط مناسب و دلپذيري براي ما به وجود آورده بود و براي چند روز حسابي خوش گذرانديم اما افسوس... هميشه به يادش خواهم بود.

گلبول سفيد:چرا؟ مگر عاقبت سوسک چه شد؟

ميکروب اول (بغض کرده و با چشماني اشکبار):يک روز در حالي که در جكوزي داشتيم آب‌ميوه(!) مي‌خورديم و خوش مي‌گذرانديم به من گفت سال‌هاست که عاشق خاله سوسکه است. من به او خنديدم و گفتم خاله سوسکه فقط يک قصه است اما او باور نکرد. مي‌گفت در آرزوي اين است که او را ببيند و نقاشي‌اش را بکشد. گفتم حالا چرا نقاشي؟... چون مواد استفاده کرده بود جواب بي ربطي به من داد و گفت فيلم تايتانيک چه‌قدر قشنگ بود! منظورش را نفهميدم اما او را متقاعد کردم که خاله سوسکه وجود خارجي ندارد. همان‌جا از شدت غصه دپرس شد. هرچه به او اصرار کردم که عاشق کس ديگري بشود، نپذيرفت و مي‌گفت دچار ياس فلسفي شده. مي‌گفت در تمام عمر آرزويش اين بوده که مانند فيلم تايتانيک، در يک غروب دل‌انگيز با خاله سوسکه روي لبه آفتابه بايستند و بال‌هاي خود را باز کنند! ....

بازجو:نگفتي عاقبتش چه شد؟

ميکروب اول:يک روز در حالي که مثل يک قهرمان روي لبه سنگ ايستاده بود، بال‌هاي خود را باز کرد و نگاهي به من انداخت. نگاه معناداري بود. گفت براي عوض شدن حال و هوايم هوس کرده‌ام بروم آن بالا قليان بکشم. احساس کردم قرص اکس زده چون هرچه اين طرف و آن طرف و بالا را نگاه کردم خبري از قليان نبود. بال‌هاي خود را باز کرد. گفتم کجا؟ گفت شايد جايي ديگر. اين را گفت و به سمتي پرواز کرد. ناگهان ترس تمام وجودم را گرفت. هرچه فرياد زدم نفهميد و همين که اشتباها به جاي قليان، يک پک عميق به اسپري سوسک کش زد، جابه‌جا مرد!

گلبول سفيد: صحبت ديگري نداري؟

ميكروب اول: در پايان از همه جوان‌ها مي‌خواهم كه هيچ‌وقت سراغ اينترنت نروند... همين را بايد مي‌گفتم؟!

گلبول سفيد:ميكروب بعدي!

ميكروب دوم: من با نامزدم براي ماه عسل رفته بوديم سطل آشغال. روزهاي قشنگي بود و هر چه مي‌خواستيم در دسترسمان بود. هر دو با هم آنجا كار مي‌كرديم. چند روزي به همين منوال گذشت تا اينكه در يك روز، سطل آشغال يا همان محل سكونت ما را براي تخليه و نظافت بردند. اوضاع نابه‌سامان شد و هر يك از ميكروب‌ها به سمتي مي‌دويدند. زندگي همه به هم ريخته بود و در آن شرايط قبل از اينكه توسط شوينده‌ها از بين برويم، در آخرين لحظه به نامزدم گفتم هر جور هست بايد فرار كنيم. براي اينكه زنده بمانيم، دويديم و بالاجبار از هم جدا افتاديم. من سوار يك موشك (موش كوچك) شدم و همسرم هم سوار یک تیکه زباله شد. با فشار آب از هم جدا شديم. من به سمت جوي آب رفتم اما خوشبختانه او عاقبت به خير شد و توانست به سمت محل دفن زباله‌ها برود. اميدوارم اگر زنده است و اين برنامه را مي‌بيند، بداند كه من با وفاداري كامل هميشه به يادش بوده‌ام و حتي پس از اينكه بعد از جدايي از او 9 بار ازدواج كردم اما مي‌خواهم بگويم او چيز ديگري بود!

گلبول سفيد:چگونه به رستوران رسيدي؟
ميكروب دوم:راستش من اصلا به رستوران نرسيدم و در جاي ديگري وارد بدن شدم... پس از جدايي از همسرم و طي كردن فراز و نشيب بسيار، به يك پمپ بنزين رسيدم. همان‌جا توقف كردم. در پمپ بنزين علاوه بر اشاعه بيماري در كار قاچاق سوخت هم بودم. در روزي كه صاحب‌خانه شما داشت بنزين مي‌زد به نازل چسبيده بودم و با تماس دست با آن، روي پوست مستقر شدم. البته پس از تماس دست با فرمان اتومبيل، چند تن ديگر از دوستانم را ديدم و در همان‌جا با وساطت يكي از دوستان، با دهمين همسرم ازدواج كردم. عروسي‌مان را روي بوق اتومبيل برگزار كرديم. يادش به‌خير، جشن باشكوهي بود و‌ بدون اينكه صاحب‌خانه علتش را بداند، اتومبيل مدام بوق مي‌زد!

بعد از خوردن صبحانه سوار قاطرهايمان شديم و رهسپار شديم.براي رسيدان به مقصد از جاده كندوان استفاده نموديم ئلي جاده رو بسته بودن مجبور شديم از جاده ميان بر بريم.جاده خاكي بود ن پر از سنگ و كلوخ ولي ما به راهمان ادامه داديم در يك قسمت جاده نزديك بود قاطرمان چپ كنه و ما به دياره باقي بشتابيم ولي خدا رحم نمود خلاصه به تهران رسيديم.واي عجب جايي بود!پر ماشين .پر  خونه كبريتي بلند....فكر كنم چند ميلون برابر دهاتمونه

من فقط براي اين اومده بودم كه بيام ميدون آزادي عكس بگيرم ولي منو نبردن!

خيلي نارحت شدم دوست داشتم يه عكس بگيرم بيارم به دوستام نشون بدم بگم كه چقدر من با كلاسم،بد قاب كنم بزنم به ديوار پذيرايممون.ولي نشد.ولي از اونجايي كه من خيلي زرنگم يه عكس از ميدون آزادي داشتم با فتو شاپ درست كردم خيلي شيك شد!همه دوستام به من حسوديشون ميشه!!!!!

چه کارا که تو تهران نمی کنن؟؟

* تهران تنها شهری است که در آن می توانيد وسط خيابانهای آن نماز بخوانيد، وسط پارک شام بخوريد، در رستوران به ديدن مانکن های لباس های مدل جديد برويد، در تاکسی نظرات سياسی تان را بگوييد، در کوه برقصيد، اما برای ملاقات با نامزدتان بايد به يک خانه خلوت برويد

* تهران تنها شهری است که در آن دو نفر روی دوچرخه می نشينند، چهار نفر روی موتورسيکلت می نشينند، شش نفر توی ماشين می نشينند، ۲۵ نفر توی مينی بوس می نشينند و ۶۰ نفر سوار اتوبوس می شوند

* تهران تنها شهری است در دنيا که پياده ها حتما از وسط خيابان رد می شوند، اتومبيل ها حتما روی خط عابر پياده توقف می کنند و موتورسيکلت ها حتما از پياده رو عبور می کنند

* تهران تنها شهر دنياست که در آن هميشه همه چراغ ها قرمز است، اما هر کس دوست داشت از آن عبور می کند

* در تهران از همه جای ماشين ها صدا در می آيد، جز از ضبط صوت آنها

* در تهران هيچ جای زنها معلوم نيست، با اين وجود مردها به همه آن جاهايی که ديده نمی شود هم نگاه می کنند

* همه در خيابان ها و پارک ها با صدای بلند با هم حرف می زنند، جز سخنرانان که حق حرف زدن ندارند

* تهران تنها شهری است در دنيا که همه صحنه های فيلمهای بزن بزن را در خيابان های شهر می توانيد ببينيد، اما تماشای اين فيلمها در سينما ممنوع است

* مردم وقتی سوار تاکسی می شوند طرفدار براندازی هستند، وقتی به مهمانی می روند اصلاح طلب می شوند و وقتی راه پيمايی می کنند محافظه کارند و وقتی سوار موتورسيکلت می شوند راست افراطی می شوند

* ماشين ها در کوچه های تنگ با سرعت ۷۰ کيلومتر حرکت می کنند، در خيابانها با سرعت ۲۰ کيلومتر حرکت می کنند و در بزرگراهها پارک می کنند تا راه باز شود

* و تهران تنها شهری است در دنيا که در شمال شهر،مردم در سال ۲۰۰۸ ميلادی زندگی می کنند و در جنوب شهر در سال ۷۰ هجری قمری..